...
Hayatta bazı karşılaşmalar vardır; tesadüf gibi görünür ama aslında kaderin ince bir dokunuşudur. Ne zaman başladığını tam hatırlamaz insan, ama başladığı anın hayatın yönünü değiştirdiğini çok iyi bilir. Öncesi ve sonrası diye ikiye ayrılır zaman. Öncesi biraz eksik, sonrası ise daha anlamlıdır.
Bazı insanlar vardır, varlığıyla bile insanın içini sakinleştirir. Konuşmadan anlar, anlatmadan hisseder. En karışık duyguları bile tek bir bakışla çözer. Yanında olduğunda dünya biraz daha yavaş döner, kalbin daha düzenli atar. Sanki hayat, onun olduğu yerde daha güvenlidir.
Bazen bir gülüş, koca bir günü güzelleştirmeye yeter. Bazen tek bir mesaj, insanın omzundaki bütün yorgunluğu alır. Çünkü önemli olan ne söylendiği değil, kimin söylediğidir. Bazı sesler kalbe daha yakındır, bazı kelimeler daha derine dokunur.
İnsan, sevdiğiyle birlikteyken küçük şeylerden büyük mutluluklar çıkarır. Bir yürüyüş, bir çay, uzun bir sessizlik bile başlı başına bir hatıraya dönüşür. Çünkü paylaşılan her an, kalpte saklanan özel bir anıya dönüşür. Zaman geçer ama o anlar silinmez, aksine daha da değerlenir.
Hayat her zaman kolay değildir. Bazen yollar yorucu, bazen yükler ağırdır. Ama insan, yanında doğru biri olduğunda her zorluğu daha güçlü karşılar. Çünkü bilirsin ki ne olursa olsun, seni anlayan bir kalp, tutan bir el, bekleyen bir yürek vardır.
Bazı duygular yüksek sesle söylenmez. Gösterişe gerek duymaz. Sessizdir ama derindir. Kalpten kalbe kurulan bir köprü gibidir. Herkes görmez ama iki taraf da çok iyi bilir o köprünün varlığını.
Bu yazıyı okuyanlar belki sadece bir köşe yazısı olarak görecek. Ama bir kişi, her cümlede kendine ait bir iz bulacak. Çünkü bazı yazılar kalabalıklar için değil, tek bir yürek için yazılır. Ve bazı isimler, kelimelere değil, kalbe yazılır. Çünkü Sevgi iyileştirir...
